Translate

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΛΥΚΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για αλυκη παρος
Το βλέπω, το γράφω και ομολογώ πως δεν το πιστεύω!
Μετά από τόσα χρόνια αναμονής, επιτέλους ξεκίνησε ένα έργο ζωτικής σημασίας για το χωριό, ειδικότερα για τους αλιείς, επαγγελματίες και μη.
Να ευχηθούμε καλά τελειώματα, για να πούμε και τα καλορίζικα!!

Πέτρο θεέ, διωξ’τους απ’την ΕΕ!

Η ατάκα Τατσόπουλου εναντίον της Μποφίλιου, το «να φύγετε» από την «εθνικοφροσύνη» έως την «ευρω-φροσύνη».
Ε, λοιπόν, από τον εμετικό ορυμαγδό των επιθέσεων που εξαπέλυσαν εναντίον της Νατάσσας Μποφίλιου οι «φιλελέδες» κάθε απόχρωσης, ως πλέον χαρακτηριστική και ενδιαφέρουσα μας φάνηκε εκείνη του Πέτρου Τατσόπουλου. Ειδικά η εξής αποστροφή: «Εάν νιώθεις τόσο άσχημα στη δικτατορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορείς να δοκιμάσεις την τύχη σου κάπου αλλού. Τα σύνορα είναι ανοιχτά ακόμη». Παρακάμπτουμε τους χαρακτηρισμούς τύπου «χαζοβιόλα» και την ειρωνική προτροπή προς την Μποφίλιου να σταματήσει τις συναυλίες. Εστιάζουμε σ’ αυτό  καθ’ αυτό το «μη σε κρατάμε»…
Ένας από τους λόγους, για τους οποίους από το όλο χολερικό τσουβάλι ξεχωρίζουμε την επίθεση του Τατσόπουλου, είναι η …μουχλιασμένη προϊστορία της.
Στις τρεις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, ήταν -κατά μακρές περιόδους- «αποκοτιά» να κοινοποιήσει κάποιος τη δυσφορία του, για πολλά… Δεν σου έφθανε το μεροκάματο; Δεν άντεχες τον χωροφύλακα πάνω από το κεφάλι σου; Εξοργιζόσουν που το «αντεθνικό» πολιτικό παρελθόν της οικογένειάς σου (ούτε καν κατ’ ανάγκη το δικό σου) σε καταδίκαζε σε περιθωριοποίηση;  Ας τα έπνιγες  όλα μέσα σου. Διότι εάν  τα έπιαναν τα ραντάρ της «εθνικοφροσύνης», στην καλύτερη περίπτωση (οι χειρότερες είναι γνωστές) θα άκουγες μια συμβουλή: «Άμα δεν σ’ αρέσει, μάζεψέ τα και τράβα στη Ρωσία…».
Τα χρόνια πέρασαν, αλλά η συνήθεια της προτροπής προς …μετανάστευση παρέμεινε ακλόνητη. Το 1990, ένας Μανιάτης αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας κάλεσε στο γραφείο του λίγους σμηνίτες, τριαντάρηδες, απόφοιτους ΑΕΙ.  Είχε όρεξη για κουβέντα -ή για …βολιδοσκοπήσεις, διαθέσεων και ανοχών. Για συζήτηση ακόμη και περί των «καψωνιών», ως συστατικού στοιχείου της «αναγκαίας πειθαρχίας». Έλεγε, άκουγε τον αντίλογο και (αντ)απαντούσε: «Αν δεν σας αρέσει να πάτε να ζήσετε στην Τουρκία…».
Διαχρονική «λογική» και δια πάσαν χρήσιν… Στις αρχές του 2012 η Ντόρα Μπακογιάννη -πρόεδρος της «Δημοκρατικής Συμμαχίας», τότε- βρέθηκε στο Δήμο Θερμαϊκού, μαζί με την Άννα Διαμαντοπούλου. Εκεί ο κόσμος τις αποδοκίμασε και διαμαρτυρήθηκε για το μνημόνιο και τη λιτότητα. Τι απάντησε η Ντόρα Μπακογιάννη; «Η μόνη εναλλακτική λύση είναι να πάτε στη Βόρεια Κορέα…».
Στην πραγματικότητα, τέτοιου είδους «μεταναστευτικές» παραινέσεις ομολογούν απελπιστική ένδεια επιχειρημάτων. Θυμίζουν λίγο τον «τυφλωμένο» οπαδό ποδοσφαιρικής ομάδας, η οποία «δεν μπορεί να πάρει τα πόδια της». Αν το επισημάνει ο διπλανός του, στην κερκίδα, ο «τυφλωμένος» απαντά: «Τότε, κύριος, μην ξαναπατήσεις. Να πα να βλέπεις τον…». Κι ακολουθεί το όνομα της πλέον μισητής αντίπαλης ομάδας. Για να αποστομωθεί οι «αιρετικός» διπλανός…
Δεν είμαστε φυσικά όλοι «διπλανοί» -αυτό, δα έλλειπε- στην κοινωνία και στον στίβο των πολιτικών και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων. Υποτίθεται όμως πως οι «μη διπλανοί» ή και οι απέναντι αντιπαρατίθενται κάπως …σοβαρότερα από έναν τυπικό «εθνικόφρονα» του 1955, έναν δεξιότατο «καραβανά» ή έναν «all time classic» ημι-χούλιγκαν (ίσως όχι στο πεδίο της σωματικής βίας, αλλά σίγουρα της λεκτικής). Αμ δε…
Να ’ναι καλά, λοιπόν, ο Π. Τατσόπουλος που μας θύμισε -όπως και η Ντόρα το 2012- πόσο «φτηνιάρικα» έξαλλος μπορεί να γίνει ο «φιλελέ» κόσμος, όταν νιώθει ότι του πατάνε τον κάλλο. Τι να κάνουμε όμως; Ο κάλλος της καλπάζουσας αντιδημοκρατικότητας της ΕΕ δεν κρύβεται, όσο κι αν παριστάνουν τους τυφλούς οι μουτζαχεντίν του «ευρωπαϊσμού».
Ένα …δισέλιδο θα χρειαζόταν και μόνο για την απλή υπόμνηση συμβάντων, ας πούμε από το 2005 και τη ματαίωση των προγραμματισμένων δημοψηφισμάτων για το «Ευρωσύνταγμα» (επειδή στα δυο που… πρόλαβαν να γίνουν επικράτησε το «Όχι»), έως… Έως  πού αλήθεια; Όπου τραβά η ψυχή σας… Τις έμπρακτες εφαρμογές του δόγματος Γιούνκερ πως δεν νοείται «δημοκρατική επιλογή» αντίθετη  με τις γραφές του ευρω- ιερατείου. Το κυβερνάν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, στην Ελλάδα. Την «άνευ γάτας και ζημιάς» παράκαμψη της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης προκειμένου να «περάσει» το περιβόητο νομοσχέδιο για τα εργασιακά. Την πλήρη ανοχή και παροχή κάλυψης στον τραμπουκικό ημι-φρανκισμό του Ραχόι, στην Καταλονία. Και τόσα άλλα…
Μάλλον δεν χρειάστηκαν «κατήχηση» από τη Μποφίλιου Ευρωπαίοι διανοούμενοι, όπως ο Γερμανός καθηγητής Κοινωνιολογίας, Βόλφγκανγκ Στρεκπου έχει εξηγήσει αναλυτικά («Buying Time: The Delayed Crisis of Democratic Capitalism») πώς και γιατί η άρση των αστικών δημοκρατικών κεκτημένων στη σημερινή ΕΕ δεν είναι «ατύχημα» ή παρέκκλιση, αλλά ολοκλήρωση, διεκπεραίωση αποστολής, χωρίς «βαρίδια» κληροδοτημένα από το μεταπολεμικό παρελθόν.
Ανυπομονούμε, λοιπόν, να ακούσουμε ή να διαβάσουμε τις νέες παραινέσεις του Τατσόπουλου προς τους διάφορους Σρεκ. Να παρατήσουν τις έδρες και τις διαλέξεις, να φύγουν από τα όρια της ΕΕ. Εάν, μια φορά κι έναν καιρό, οι «εθνικόφρονες» σου ζητούσαν να ξεκουμπιστείς από τη χώρα, σήμερα οι «ευρω- φρονες» σε συμβουλεύουν να αδειάσεις όλη την υπερ-εθνική, λατρεμένη τους, μεγάλη γωνιά.
Ως αντάλλαγμα, ο Πέτρος μας …αφήνει να διαλέξουμε πού θα πάμε. Δεν υποχρεούμαστε να επιλέξουμε κάτι από τον άξονα του κακού, δηλαδή την παλιά ΕΣΣΔ, την Τουρκία ή τη Βόρεια Κορέα της Ντόρας. Ε, κάτι είναι κι αυτό…
Διονύσης Ελευθεράτος
*Πηγή: prin.gr (από την έντυπη έκδοση του ΠΡΙΝ 10/12/2017).

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Παναθηναϊκός: Μόνο οι τυφλοί δεν βλέπουν τη σκηνοθετημένη τραγωδία…



Δεν χρειάζεται κανείς να διαθέτει πολύ μυαλό για να αντιληφτεί ότι η χρεοκοπία και το οικτρό κατάντημα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναθηναϊκού είναι «καταστάσεις» μεθοδευμένες…
Και είναι να απορεί κανείς ότι οι αθλητικοί δημοσιογράφοι, ενώ αποκαλύπτουν τις αντιφάσεις και τους παραλογισμούς του Αλαφούζου δεν τολμούν ούτε να ψελλίσουν της λέξη «μεθόδευση»…
Ο παραλογισμός του Αλαφούζου προέρχεται από την ηλιθιότητά του;

Διαβάστε περισσότερα »

Το δούλεμα

 

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το δούλεμα είναι ένα εθνικό σπορ στο οποίον οι Έλληνες επιδίδονται στους καφενέδες της επικράτειας (τους) από τότε που ο Δευκαλίων πέταγε πίσω του πέτρες κι εκείνες γίνονταν άνθρωποι. Ως φαίνεται από τότε την έχουμε την πετριά μας.
Φιλοπαίγμων λαός οι Έλληνες (και σε ορισμένες περιοχές, όπως τα Επτάνησα, ημίτρελος) έχει το αλληλοδουλεύεσθαι σε μεγάλη περιωπή. Ποτέ όμως άλλοτε έως τώρα δεν υπήρξε κυβέρνηση που να έχει αναγάγει το δούλεμα σε τέχνη ζηλευτή ακόμα και από τους θεούς.
Για παράδειγμα ο κ. Φίλης καλεί «σε επαγρύπνηση τον ΣΥΡΙΖΑ για τους πλειστηριασμούς» (που θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ)! – 3.000 τον μήνα προβλέπονται, 36.000 τον χρόνο, των οικιών ημών εμπιπραμένων, θα καεί το πελεκούδι.
Για την απίσχναση της ΔΕΗ (άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ λέει): «Ανατρέψτε τον νόμο» (που εγώ θα ψηφίσω). Απομουρλαίνονται.
Ευτυχώς που πλέον για τις μούντζες προβλέπεται πρόστιμο! Κι επειδή τα οικονομικά του έθνους δεν είναι ανθηρά, οι μούντζες θα εκτοξεύονται κατ’ οικονομίαν.
Αλλιώς θα πήγαινε η μούντζα σύννεφο. Δημιουργώντας ένα υπερπλεόνασμα. Από το οποίο όλοι θα είχαμε το μέρισμά μας.
Δούλεμα – μούντζα – μέρισμα!
Δεν είναι κι άσχημα… 

ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/250116/ta-prasseinaloga-toy-stathi

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Νίκος Καρατουλιώτης: Η τουρκική προκλητικότητα και η ελληνική πολιτική υποχωρητικότητα…


Ο Νίκος Καρατουλιώτης (υποστράτηγος ε.α.), είναι ένας από τους πιο οξυδερκείς αναλυτές των γεωστρατηγικών-γεωοικονομικών δεδομένων , τόσο στον ελλαδικό όσο και στον περιβάλλοντα χώρο: Καύκασος, Μέση Ανατολή - ευρύτερη Μέση Ανατολή και Βαλκάνια.
Το βιβλίο του «Η Γεωπολιτική Σκακιέρα, η Ελλάδα στο κέντρο των γεωστρατηγικών συγκρούσεων»,

Συνθηκολόγησαν ή εξαπάτησαν;

Είναι κρίμα και άδικο που ο κ. Μαρδάς δεν είναι τώρα μέλος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Θα ταίριαζε γάντι με τις πρακτικές που ακολουθούν οι νυν υπουργοί. Για την προσαρμογή της κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών και την εφαρμογή της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής έχουμε μιλήσεις πολλές φορές. Να βγαίνει όμως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην υπουργός και να κάνει κριτική στην Νέα Δημοκρατία από δεξιά μας ξεπερνάει.
Ο κ. Δημήτρης Μάρδας μιλώντας στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών σχολίασε ως εξής την πρόταση του Χρήστου Σταϊκούρα, η κυβέρνηση να επαναλάβει την νομοθετική ρύθμιση της ΝΔ του 2014 για την προστασία της πρώτης κατοικίας: «Αν η Νέα Δημοκρατία δεν έκανε τέσσερις νομοθετικές αναστολές όσον αφορά τη ρύθμιση του συγκεκριμένου θέματος σήμερα θα είχαμε τελειώσει σε ένα πολύ μεγάλο μέρος του και ο κόσμος θα είχε ως βάρος τα μισά από αυτά που υπάρχουν σήμερα. Τότε οι πλειστηριασμοί θα ήταν πολύ πιο εύκολοι σε σχέση με σήμερα. Τότε ήταν πολύ πιο εύκολοι οι διακανονισμοί τώρα έχουν αυξηθεί οι τόκοι και έχει αυξηθεί και το βάρος».
Σχολιάζοντας το γεγονός ότι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε αυστηρότερες νομοθετικές ρυθμίσεις από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και διατύπωνε το σύνθημα «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» ο κ. Μάρδας απάντησε: «Αν η ΝΔ είχε αποφασίσει τότε να κάνει τους πλειστηριασμούς με μια τέτοια άτυπη συμφωνία με τις τράπεζες που έχουμε κάνει εμείς τώρα, οι αντιδράσεις θα ήταν πολύ λιγότερες».
Για τις σφοδρές αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ κατά των πλειστηριασμών όλα τα χρόνια που ήταν αντιπολίτευση τόνισε κατατοπιστικά: «Αν και εγώ πρέπει να σας πω ότι διαφωνούσαμε την τότε θέση του ΣΥΡΙΖΑ, θέλω να προσθέσω ότι η κυβέρνηση είναι που κυβερνά και η αντιπολίτευση είναι αυτή που κάνει τη δουλειά της όπως νομίζει ότι πρέπει να την κάνει. Κάποια στιγμή η όποια κυβέρνηση πρέπει να αντιλαμβάνεται το ρόλο της και η αντιπολίτευση το δικό της ρόλο».
Όταν ο κυνισμός στην πολιτική συναντά την ξεδιαντροπιά. Ο κ. Μάρδας σε ένα κρεσέντο αμοραλισμού ήρθε να αποδείξει ότι διακηρύξεις, ιδέες και προγράμματα δεν είναι τίποτα άλλο παρά το μέσο για να επιτευχθεί ο σκοπός. Τα συνθήματα που συνέγειραν την κοινωνία και είχαν ως αποτέλεσμα να αναρριχηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία δεν είχαν παρά μόνο εργαλειακή αξία για όσους απλά ήθελαν να στρογγυλοκαθίσουν στις κυβερνητικές καρέκλες. Οσοι επέμειναν στην αξία των προγραμμάτων και των δεσμεύσεων απέναντι στην κοινωνία των πολιτών έφυγαν για να διασώσουν την προσωπική και την πολιτική τους αξιοπρέπεια. Οσοι έμειναν είναι μάλλον πρόχειρο και αφελές να λέμε ότι συνθηκολόγησαν.
Ο κ. Μάρδας δεν «συνθηκολόγησε» δεν «συμβιβάστηκε» δεν «υπέκυψε» στους αρνητικούς συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν. Αυτός και πόσοι ακόμα, έλεγε τότε συνειδητά πράγματα που δεν πίστευε. Εξαπάτησε, παραπλάνησε, εκμεταλλεύτηκε τους πόθους και τις προσδοκίες όσων τον εμπιστεύθηκαν. Είναι, μαζί του και πολλοί άλλοι, συνειδητός ψεύτης που καβάλησε στο ρεύμα για να κάνει πολιτική καριέρα, να γίνει βουλευτής και υπουργός.
Είναι επιπόλαιο να πιστέψουμε πως πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση. Οσοι συναγελάζονται με τον κ. Μάρδα και δεν τον αποδοκιμάζουν είναι συνένοχοι για την εξαπάτηση. Αν αύριο –μεθαύριο δεν καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής ας τον έχουν υπόψη τους στην εκ δεξιών αντιπολίτευση.
Αυτός είναι έτοιμος να παίρνει τα σπίτια των λαϊκών οικογενειών χωρίς να «σπαράζει η καρδιά του»…
Γιώργος Χελάκης
*Πηγή: parapolitika.gr

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ

*Η κινητικότητα σε σχέση με τα "προκαταρκτικά" των επόμενων δημοτικών εκλογών συνεχίζεται απτόητη και αμείωτη, κόντρα στις διαψεύσεις των εμπλεκομένων, πολιτικών παικτών και παραπολιτικών κέντρων.
Κι όχι μόνον αμείωτη και απτόητη, αλλά έτι περαιτέρω ενδυναμωμένη από νέες παρουσίες στο παρασκήνιο των διεργασιών.
Αυτά για τους χοντρομαλάκες που με κατηγορούσαν για "κατασκευές" και καλπάζουσα φαντασία...

*Η κακή συνήθεια των περισσοτέρων εργολάβων να ασυδοτούν και να συμπεριφέρονται όπως γουστάρουν απέναντι στο νόμο και τους πολίτες (π.χ. αδικαιολόγητο κλείσιμο δρόμων) προκειμένου να υλοποιήσουν ένα δημόσιο έργο, κάποια στιγμή πρέπει να εκλείψει.
Έτσι κι αλλιώς η κατασκευή ενός έργου συνιστά (αναγκαία) οχλούσα δραστηριότητα.
Δεν είναι ανάγκη να το χειροτερεύουν επειδή έτσι καλομάθανε.
Γι' αυτό πριν αρχίσει ένα έργο, η συνεργασία δήμου και λοιπών αρχών με τους εργολάβους με στόχο τη μικρότερη δυνατή όχληση και δυσλειτουργία, είναι επιβεβλημένος...μονόδρομος!

*Προς ΣΥ.ΔΙ.Σ.ΑΠ.Α.:
Το πρώτο βήμα για την κατάργηση της πλαστικής σακούλας θα ήταν να μαζευτούν τα εκατομμύρια από δαύτες που κατακλύζουν τα βουνά τριγύρω από το ΧΥΤΑ και ουδέποτε απασχόλησαν τις γραφίδες πολυγραφότατων νεόκοπων οικολόγων και επί πληρωμή οικολογούντων.
Το ζήτημα το έχω κατ' επανάληψη θίξει από την περίοδο κιόλας Καρατζά, αλλά κανένα αυτάκι δεν ίδρωσε κι ούτε φαίνεται να ιδρώνει.

*Καλό θα ήταν να ενημερώσει κάποιος αρμοδίως τις τοπικές διωκτικές αρχές σε σχέση με τα ισχύοντα περί παράνομου κάμπινγκ.
Η νομοθεσία ξεκάθαρη και σαφέστατη (392/1976, 2160/1993, 4055/2012, 4403/2016) αποτελεί εμπόδιο στην προκλητική σε βάρος της χώρας και ημών των πολιτών συμπεριφορά των τσαμπατζήδων/λαθροτουριστών, η πλειονότητα των οποίων προέρχεται από χώρες που η νομοθεσία δεν επιτρέπει την "ελεύθερη" κατασκήνωση ούτε στην αυλή του σπιτιού τους, ωστόσο εκείνοι θεωρούν δικαίωμά τους, ερχόμενοι στο Ελλαδιστάν, να καταλύουν ελεύθερα/δωρεάν ακόμη και σε κοσμικές παραλίες, τις περισσότερες φορές "πρώτο τραπέζι πίστα" μάλιστα... 
Είναι ανεπίτρεπτο και κουραστικό να κάνω σεμινάρια -εγώ ο απλός πολίτης- στους καθ' ύλην αρμόδιους κάθε τρεις και λίγο!